Siteseein.gr Blog

Iron Man 2 με νέο φανταστικό trailer. Robert Downey Jr εναντίον Mickey Rourke!

7 Μαΐου 2010

Τα λόγια είναι περιττά…

Ωραίος είναι ο Χάνεκε. Μάγκας. Ταλεντάς. Μουργόλυκος και στην απάτη μπόλικος.
Είδα πριν καμιά δεκαριά μέρες την εν λόγω ταινία του που γύρισε καμιά δεκαριά χρόνια πριν. Όχι. Μαλακία είπα. Παλαιότερα γιατί το Φάνυ γκέημς δεν προβλήθηκε το ‘99 αλλά το ‘97. Περνάνε τα χρόνια και δεν ξαναγυρνάνε. Πάει-πάει-πάει και πίσω δε γυρίζει πια.

Πολύ φευγάτη ταινία! Μια φωτογραφία κι αυτή της κοινωνίας. Ένα έργο που επιχειρεί να αποτυπώσει ρεαλιστικά τη βίαιη άποψη της κοινωνικής νοσηρότητας που είναι κυρίαρχο πρόβλημα του δυτικού κόσμου. Δεν είναι παρά η ιστορία δυο πιτσιρικάδων που για λόγους “ψυχαγωγίας” μπουκάρουν -με την πρόφαση να δανειστούν μερικά αυγά από τους καλούς τους γείτονες- σ’ ένα σπιτικό. Τα αυγά που γυρεύουν όμως σπάνε… Και μετά το σπάσιμο των αυγών, ακολουθεί ένα ανακάτεμα στο στομάχι. Ένας εμπαιγμός με τη ζωή, κυριολεκτικά και ρομαντικά, μιας αθώας και συμπαθέστατης οικογένειας. Μιας οικογένειας πρότυπο της δυτικής κοινωνίας και δη της γερμανικής. Σχεδόν ο Χάνεκε μας καταπιέζει να δούμε την αλήθεια της ωμής βίας’ μιας βίας τόσο ωμής όσο τα αυγά.

Κι είναι μάγκας όπως προανέφερα. Γιατί για να προβάλλεις τόσο διαυγώς και συνάμα καλλιτεχνικά τη βία, θέλει να “τό ‘χεις” και λίγο. Κι όντως αυτό κάνει ο Χάνεκε! Προβάλλει ρεαλιστικά και ταυτόχρονα καλλιτεχνικά την τρομακτική, την πολύ τρομακτική εκδοχή της βίας: την υποβόσκουσα, που σιγοβράζει πίσω από το φρέσκο και ευγενές πρόσωπο του νεαρού εγκληματία. Δεν είναι λίγο να καταφέρνεις να σου βγεί αυτή η αλχημεία. Είναι ένα κατόρθωμα που σηκώνει βραβεία…

Αυτός ο σκηνοθέτης σου πετάει κάτι ωραία γκρο πλαν με τη μάπα της πρωταγωνίστριας πρησμένη, το σελοτέηπ να της κόβει το στόμα, τα μάτια της έτοιμα να πεταχτούν σαν από ελατήρια, το φρύδι να συνοφριώνεται κακομοίρικα με το διπλανό του και τον ιδρώτα να τρέχει σαν καταρράκτης πάνω στο μέτωπο. Σου πετά μετά την απουσία των μουσικών ‘ντιριντάχτα’ για να σε μπάσει στο κλίμα τόσο αποτελεσματικά που νομίζεις ότι είσαι στημένος στην απέναντι πολυθρόνα του σαλονιού τους. Αρμέγει τους ηθοποιούς πού ‘χει στη διάθεσή του και καταφέρνει να σου πετάξει και τις ερμηνείες που θα ζωντανέψουν την ταινία: τον οικογενειάρχη τον λυπάσαι, το νιώθεις ότι είναι καντέμης, οτι τονε τρώει τον πούλο. Συμπάσχεις μαζί του τόσο που φαντάζεσαι τον πατέρα σου στη δεινή του θέση κι ανατριχιάζεις. Το τελευταίο είναι εν τέλει κι ο σκοπός του έργου πέραν της χαλαρωτικής αναψυχής που κατορθώνει να σου προσφέρει ως κινηματογραφικό πόνημα.

Το Φάνυ γκέημς δεν είχε ένα “σενάριο πλοκής”. Είχε ένα σενάριο μανιφέστο. Κι αυτό είναι το κύριο γνώρισμα αυτής και όλων των ταινιών που της μοιάζουν.
Πρόπερσι γυρίστηκε ξανά ως Funny Games U.S. από τον ίδιο σκηνοθέτη αλλά στην αμερικάνικη έκδοσή της και με πρωταγωνίστρια τη Ναόμι Γουότς. Όταν ξεκίνησα να παρακολουθώ αυτήν την έκδοση είδα ότι η μοναδική διαφορά με την πρωταρχική έκδοσή της, ήταν -μα το θεό- οι πρωταγωνιστές και η ομιλούσα γλώσσα. Κι έτσι “πάτησα το οφ” προτού πατήσω το δεύτερο μισό της. “Ανούσιο εγχείρημα να γυρίσεις ξανάμανα την ίδια ταινία”, είπα μέσα μου αλλά ύστερα σκέφτηκα πως ο Χάνεκε ήταν εκείνος που αποφάσισε να το κάνει. Ποιός ξέρει, ίσως για να κάνει πιο μέηνστριμ(που λένε και στα ελληνικά) αυτό το μανιφέστο και να μπορέσουν κι οι παντός τόπου Αμερικάνοι να ανοίξουν τα μάτια τους…

Το Trancity είναι ένα ντοκυμαντέρ για τις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας, του ιστορικού κέντρου, για την ζωή των μεταναστών, την σχέση τους με τους Έλληνες κατοίκους.
Το έχει κινηματογραφήσει η φίλη Ηλέκτρα Πέππα (ήταν το θέμα της πτυχιακής της).

Η περιγραφή που δίνεται στο trailer:

Trancity is a documentary. Filmed in Athens of 2008. During the last few years, the historical centre of Athens has became a constitution of locals and immigrants, persons so much different in-between them, but all together contribute to a new chapter, a new reality for Athens history.Trancity is a documentary. Filmed in Athens of 2008. During the last few years, the historical centre of Athens has became a constitution of locals and immigrants, persons so much different in-between them, but all together contribute to a new chapter, a new reality for Athens history.

Νομίζω ότι παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Περισσότερα όταν γίνει διαθέσιμο ολόκληρο. Στο trailer δεν φαίνονται πολλά από αυτά που παρουσιάζονται στο ντοκυμαντέρ.

Είδα το Chuck & Larry πρόσφατα και μου άρεσε. Εκτίμησα και λίγο παραπάνω τον Adam Sandler (και φυσικά τα προσόντα της Jessica Biel). 

Το Bedtime Stories είναι όμως άθλιο. Χάλια. Μούφα. 

Μην το δείτε. Αυτά.

Όταν πριν περίπου 1,5 χρόνο είχα δει το πρώτο Zeitgeist είχα εκπλαγεί. Όχι γιατί αυτά που έλεγε δεν τα είχα ξανακούσει από δω κι από εκεί. Γιατί επιτέλους βρέθηκε κάποιος να εκθέσει με όσο το δυνατόν καλύτερα επιχειρήματα και πολύ δομημένο λόγο τα τρία θέματα με τα οποία ασχολείται:

• Την απάτη του Χριστιανισμού και των θρησκειών
• Την 11η Σεπτεμβρίου και
• Την απάτη του οικονομικού μας συστήματος

Την προηγούμενη βδομάδα θέλοντας να δω και το δεύτερο μέρος ξαναείδα και το πρώτο.

Το Zeitgeist Addendum όπως λέγεται το δεύτερο μέρος καταφέρνει να είναι πολύ επίκαιρο. Μιλάει για το πώς η Κεντρική τράπεζα είναι φτιαγμένη έτσι ώστε μαζί με την βοήθεια των τραπεζών το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν χρέος. 

Δεν χρειάζεται κανείς να είναι οικονομολόγος ή να έχει εξειδικευμένες γνώσεις για να καταλάβει το πώς δημιουργείται το χρήμα. Στην ουσία κάθε δολλάριο φτιάχνεται με πολιτική απόφαση και όχι με τον παλιό τρόπο που έλεγε ότι πρέπει ένα κράτος να έχει την αντιστοιχη αξία σε χρυσό.

Το χρήμα πλέον δημιουργείται απλά από “thin air” όπως λέγεται και μέσα στο Zeitgeist. 

Δεν έχει νοήμα να προσπαθήσω να το εξηγήσω γραπτά εδώ. Όποιος θέλει μπορεί να το δει και να καταλάβει ότι η μεγαλύτερη απάτη της εποχής μας είναι το τραπεζικό σύστημα (και οι θρησκείες φυσικά). Είναι με τέτοιο τρόπο δημιουργημένο ώστε ανά πάσα στιγμή όλα τα διαθέσιμα χρήματα να είναι λιγότερα από το συνολικό χρέος!

Όποιος θέλει μπορεί να το κατεβάσει να το δει (κυκλοφορεί σε torrent νόμιμα) ή μπορεί να το δει σε Google Video ή στο επίσημο site.

Είχαμε και ένα απρόπτο την Δευτέρα το βράδυ. Φτάνουμε στο Sketch για ποτό και βλέπω αυτό και μένω:

και πριν προλάβω να πάρω δεύτερη ανάσα άλλη μία λίγο διαφορετική Aston Martin:

Όπως μας είπαν οι υπεύθυνοι του μαγαζιού, είχε private party για το νέο James Bond – Quantum of Solace. Αν δεν πονέσατε ήδη δείτε μερικές ακόμα φωτογραφίες για το τι έκαναν στην Aston Martin:

Μετά το Σπιρτόκουτο και την Ψυχή στο Στόμα, η καινούρια ταινία του Γιάννη Οικονομίδη λέγεται Μαχαιροβγάλτης. Μόλις λάβαμε email ότι δημιουργήθηκε και σχετικό blog το οποίο θα καταγράφει όλη την πορεία της ταινίας μέχρι να βγει στις αίθουσες στις αρχές του 2010.

Το blog είναι το http://maxairovgaltis.wordpress.com/

Υπέρτατος καλλιτέχνης της υποκριτικής. Απ’ τις πιο ωραίες ερμηνείες του κινηματογράφου η οσκαρική του Φαστ Έντι Φέλσον του χαρτόμουτρου – απ’ τις πιο μεγάλες προσφορές στον κινηματογράφο όλη του η καριέρα. Πέθανε την περασμένη Παρασκευή από καρκίνο στα 83 του. Αντίος!

Δεν θα πω πολλά για την ταινία. Είναι απλά φανταστική και να πάτε να την δείτε το συντομότερο!

Με πολύ μεστό σενάριο και φυσικά καταπληκτικό animation όπως όλες οι ταινίες της Pixar.

Με αρκετές αναφορές στην Apple. Άλλωστε η Eve είναι εμπνευσμένη από τα iPod καθώς ο ίδιος ο Jonathan Ive, υπεύθυνος για το design σε οτιδήποτε φέρει το μηλαράκι, βοήθησε στον σχεδιασμό της.

Με πολλές αναφορές σε κλασσικές ταινίες όπως το 2001: A Space Odyssey.

Με μπόλικο προβληματισμό για την ζωή των ανθρώπων.

ΥΓ: Και ένα (από τα αρκετά) Easter Egg: Wall-E is a Mac…