Πααα… Γα-μέ-νια ανακάλυψη!
Θές να διαβάσεις τις πίπες που έχει γράψει ο Bigmouth; Τα καστανιά τσιμπούκια που σχολιάζει ο Toolman; Μπά’ και θες να κλάσεις από τις μαλακίες που γράφει ο Tsitas; Θέλεις να διαβάζεις τί κάνει και κάθε πότε πυροκλάνει ο Jimbo;
Εμένα; Γουστάρεις να με διαβάζεις; Θέ’ να διαβάσεις όλες(μία-μία) τις κλανιές που γράφω κατά καιρούς και τις καυστικές μου πιπεριές; Θα σου γίνει το μάτι τούμπανο αν πατήσεις πάνω μου! Ωααα!…
Γαμάτα θά ‘ναι, γαμάτοι είμαστε μόλις κλικάρετε πάνω μας!
Πάνω από κάθε ποστ λέει “έγραψε ο Jimatos, έγραψε ο Χίμαν, ο Ψίμαν, ο Σούλης ή ο Κούλης”. Πάτα πάνω στ’ όνομα και θα διαβάσεις ό,τι έχει γράψει. Για δοκίμασε… Για τόλμα και πάτα. Τόλμα μωρή μαϊμού! Κάν’ το και θα δεις τί σε περιμένει!
Θυμίζουμε το Fan Club παρεπιπτόντως.
Συνέχεια -->
Γράφει το νέο μέλος του Fan Club, Vasia:
Ανήκω στο κομμάτι της γενιάς μου που μεγάλωσε με επαναλήψεις των Δύο Ξένων και στα κοριτσάκια που ήταν ερωτευμένα με τον κύριο Μαρκορά. Ανήκω στους ανθρώπους που έτρεχαν να τον δουν στο θέατρο. Ανήκω σε αυτούς που στις 4/6 παρακολούθησαν κάθε είδους εκπομπή που ασχολήθηκε με το θάνατο του Νίκου Σεργιανόπουλου. Σε αυτούς που δάκρυζαν κάθε μισή ώρα και το συζητούσαν μέχρι πριν μια εβδομάδα. Σε αυτούς που έγιναν μέλη σε ανάλογα γκρουπ του facebook. Σχεδόν δύο μήνες μετά, νομίζω ήρθε η ώρα να αναρωτηθώ γιατί τελικά το τέλος του συγκεκριμένου ανθρώπου απασχόλησε τόσο τον τύπο, αλλά κυρίως γιατί απασχόλησε τόσο πολύ το κοινό (του).
Ο Νίκος Σεργιανόπουλος γεννήθηκε στη Δράμα. Αποφοίτησε από το ΚΘΒΕ και αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της πειραματικής σκηνής του. Πρωταγωνίστησε σε πολλά θεατρικά έργα του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου και έγινε γνωστός μέσα από τις επιτυχίες του στην ιδιωτική τηλεόραση. Και αυτά είναι όλα όσα θα ήθελε -και μεταξύ μας όσα θα έπρεπε- να γνωρίζουμε γι΄αυτόν. Το ότι επέλεξε να εκθέτει τον εαυτό του όντας ηθοποιός δεν θα έπρεπε να επιτρέπει σε κανέναν να ασχολείται με τη ζωή του έξω από τη δουλειά του. Και αυτό φυσικά ισχύει για κάθε δημόσιο πρόσωπο (όταν η δημοσιότητα είναι αναγκαίο κακό της δουλειάς του κι όχι αυτοσκοπός). Στην ερώτηση “γιατί ο τύπος ασχολήθηκε τόσο μαζί του;” η απάντηση είναι παραπάνω από δεδομένη. “Γιατί πουλάει! ” Δεν υπάρχουν όρια στο τί ξεπουλιέται όμως και στο τί όχι; Πόσοι ήταν αυτοί που στήριξαν ολόκληρες τηλεοπτικές ώρες πάνω στο θάνατο του και στην ιδιωτική ζωή του;Πόσοι δήθεν επιστήμονες τον εξευτέλισαν και δήθεν φίλοι του αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν λίγο τις περιστάσεις για 5 λεπτά δημοσιότητας; Κι αν τελικά τόσο χαμηλό είναι το επίπεδο της ελληνικής τηλεόρασης, διαπιστώνω ότι εξίσου χαμηλό είναι και το ηθικό επίπεδο των ανθρώπων που την τρέφουν και τρέφονται από αυτή.
Και τελικά αυτοί αναγκάζουν εμάς να τα δούμε ή εμείς αναγκάζουμε αυτούς να τα δείξουν; Στην περίπτωση του Σεργιανόπουλου τα πράγματα είναι σχετικά απλά όταν εξετάζουμε τη στάση του τύπου αλλά πολύ πιο σύνθετα από την πλευρά του κόσμου. Χιλιάδες άνθρωποι που θρηνούν έναν ηθοποιό μέσω facebook, που φτιάχνουν βιντεάκια γι αυτόν στο youtube, που αφήνουν ποιήματα και λουλούδια στην πόρτα του. Η πρώτη εξήγηση είναι ότι ήταν πολύ αγαπητός. Αυτό δεν φτάνει. Πιο πέρα, η δύναμη της τηλεόρασης που φέρνει έναν άνθρωπο μέσα σε κάθε σπίτι και τον κάνει εν μέρει μέλος τού, είναι αυτή που προκάλεσε τέτοιο κύμα θρήνου για έναν ουσιαστικά άγνωστο άνθρωπο. Μάλλον ούτε αυτό φτάνει. Η υπόθεση Σεργιανόπουλου έχει κάτι παραπάνω. Είναι μια σκληρή δολοφονία ενός ηθοποιού που ήταν γνωστό ότι βασανιζόταν από τα πάθη του. Είναι ο χαμός ενός αγαπητού προσώπου του οποίου όλοι (δυστυχώς) γνώριζαν τις αδυναμίες του. Ενώ η ζωή του είχε σχολιαστεί και κατακριθεί σκληρά. το τέλος του τον μετέτρεψε σε θύμα αυτόματα και ο Νίκος Σεργιανόπουλος πέρασε από την απομυθοποίηση, στην πλήρη μυθοποίηση μέσα σ ένα πρωινό. Έγινε ένας αδύναμος ήρωας. Πρωταγωνιστής στη φαντασία του καθενός που πλάθει τη δική του εκδοχή για το έγκλημα. Αυτό που όλοι φοβόμαστε ότι μπορεί να μας συμβεί, αυτό στο οποίο μπορεί να μετατραπούμε. Σε ευάλωτα πλάσματα με “μαχαίρια” να μας απειλούν.
Στην εποχή μας η πραγματική ταύτιση δεν γίνεται με το τέλειο, το αστραφτερό. Γίνεται με το παράξενο, το επικίνδυνο, με το παράδειγμα προς αποφυγήν. Ξαφνικά θυμάμαι ένα άλλο τέλος, λίγους μήνες πριν, αμερικάνικο….Ο Heath Ledger έφυγε από υπερβολική δόση χαπιών τον περασμένο Γενάρη και τον Ιούνιο κάποιος μαχαίρωσε το Νίκο Σεργιανόπουλο. Ίσως αποτελούν θύματα του εαυτού τους, της δουλειάς τους, της αφόρητης έκθεσής τους στον κόσμο, της τύχης… Σίγουρα πάντως αποτελούν τους φόβους που υπάρχουν σε κάθε μυαλό. Δεν θα τους θυμάται κανείς για πάντα, δεν θα τους θυμάμαι ούτε εγώ, είναι βέβαιο.. Αλλά αυτή τη στιγμή, βλέποντας το Joker και το Μαρκορά (ακόμη κι αν απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους) σκέφτομαι ακριβώς το ίδιο κι ήθελα να το πω Κρίμα. Κρίμα για το τέλος τους, κρίμα για αυτούς που μίλησαν μετά από αυτό……
Συνέχεια -->
Γράφει ο Visvardis, νέο μέλος του Fan Club:
Αγαπητό μου Στήθος,
Μετά από 27 χρόνια ζωής αποφάσισα να λύσω τη σιωπή μου και να απελευθερώσω τη «θάλασσα» θαυμασμού και δέους που κρύβω για σένα. Μπορεί ο ανταγωνισμός να είναι σκληρός (βλ. κώλος-αιδοίο) αλλά τίποτα δεν σε ξεπερνά.
Σημαίνεις πολλά για εμένα, είτε αφορούν την ανδρική μου φύση είτε την καθημερινότητά μου ευρύτερα. Όταν σε κοιτώ, είσαι το σημείο 0 και 100 για εμένα: 0 γιατί τα ξεχνώ όλα και το μυαλό μου «καθαρίζει» από ασημαντότητες και 100 γιατί ευχαριστώ τον Πρωτομάστορα που με έκανε 100% άνδρα, ώστε να μπορώ να σε απολαμβάνω. Πλέον, γνωρίζω ότι είσαι πιο αξιόπιστο και από τα δελτία της Ε.Μ.Υ γιατί όσο εσύ φανερώνεσαι τόσο αυξάνεται το ποσοστό ηλιοφάνειας, γνώση ιδιαίτερα πολύτιμη για την περίοδο Οκτώβριος-Απρίλιος. Οι παρατηρητές της ζωής θα έχουν προσέξει ότι εσύ πρωτοδίδαξες την ομαδικότητα και συντροφικότητα, αφού υπάρχεις πάντα σε ζευγάρι. Και η κάθε αφεντικίνα σου πάντα σας προσέχει και τα δύο και δεν αφήνει κανένα αδιαμαρτύρητο. Βέβαια, καμιά φορά τα αρσενικά διαλέγουν την αφεντικίνα σου χάρη σε εσένα γιατί νομίζουν ότι επειδή εσύ είσαι τροφαντό και ευσχημάτιστο σήμαινει ταυτόχρονα ότι είναι και αυτή καλή και έξυπνη. Αλλά κι αυτοί οι δύσμοιροι κυριεύονται από άλλα «διαόλια»…
Θέλω όμως να ξέρεις ότι κι εγώ σου έχω προσφέρει. Πάντα αντιμάχομαι αυτούς τους σιχαμένους που δεν σε προσφωνούν όπως σου πρέπει (πχ. βυζιά, μαστάρια) και τους καταριέμαι να μην σε ξαναντικρύσουν ποτέ! Έτσι, για να μάθουν να σε εκτιμάνε!!! Αν με ρωτούσες πoιό είναι το αγαπημένο μου σημείο σε μια γυναίκα, τότε θα σου απαντούσα χωρίς δεύτερη σκέψη το κενό σημείο ανάμεσα στα δύο στήθη. Κανένα δε θα ζήλευε το άλλο και εγώ θα κρατούσα πολιτική ίσων αποστάσεων και απολαύσεων. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να περνούσα την υπόλοιπή μου ζωή σαν τον Προμηθέα δεσμώτη, αρκεί να ήμουν κρεμασμένος εκεί… Επιπλέον, γνωρίζω και κάποια από τα μυστικά σου. Τα φαινόμενα συστολής-διαστολής δεν θα μπορούσαν να μη συμβαίνουν και σε εσένα. Λίγο πριν τον «κόκκινο συναγερμό» (sic) φουσκώνεις σαν το παγώνι ενώ όταν πιάνουν τα κρύα «μαζεύεσαι» (άλλη μια χρήσιμη ένδειξη για τον καιρό) και ενίοτε γίνεσαι τροχιοδεικτικό…
Τέλος, να ξέρεις, σε αγαπάω ό,τι διαστάσεις κι αν έχεις, όπως κι αν είσαι, γιατί είσαι το καταφύγιό μου τις δύσκολες στιγμές. Αν όλοι οι άνδρες σε έβλεπαν όπως εγώ, θα ήσουν πιο ευτυχισμένο. Σίγουρα!
Υ.Γ: Δώσε χαιρετισμούς στους φίλους σου Κώλο και Αιδοίο και πες τους να μην παρεξηγιούνται…!
Με αγάπη,
Visvardis
Συνέχεια -->
Το Fan Club φαίνεται πως απέκτησε ένα σταθερό μέλος. Ο M. Takis γράφει άλλο ένα κείμενο:
Ο χρόνος κυλάει και πολλοί νέοι σαν και μένα κάθονται στην μέση του πουθενά και των πάντων. Η ΖΩΗ είναι εκεί και σε περιμένει στη γωνία, σου ζητάει πολλά και σου δίνει λίγα! Γίνονται τόσα γύρω σου και δεν ξέρεις σε τί πρέπει να αντιδράσεις και σε τί όχι, δεν ξέρεις ποιό είναι το καλό και ποιό το κακό!
Δουλειά = επιβίωση και όχι δουλειά = δημιουργία = χαρά.
Σπουδές = δουλειά = επιβίωση και όχι σπουδές = μόρφωση = έρευνα = εξέλιξη.
Άγχος , τρέξιμο, θα προλάβω δεν θα προλάβω, τι;;; 8ωρο;;; Ναι καλά, βράδιασε και τώρα γυρίζω. Δουλειά–σπίτι και….. α ναι πάλι αύριο δουλειά. Αλλά για κάτσε βρήκες δουλειά;;; Μετά από 2 χρόνια βρήκα. Με ένσημα; Με δουλεύεις;;; Ε ναι, θα βγεις το Σάββατο. Και το αμάξι; Ε, με δόσεις. Λέω σε 2-3 χρόνια να φύγω από το σπίτι! Πόσο είσαι; 30!
Και μέσα σε όλα αυτά κάτι σου λείπει! Ναι, είναι ο έρωτας που χάθηκε και αυτός στη μάχη για επιβίωση και στη μάχη των δύο φύλων. Τι;; Να κάτσουμε αγκαλιά μα έχω μόνο μισή ώρα! Ώρα για sex ε…. και να φάμε μετά. Γεια!! θα μιλήσουμε στο msn. Και ο έρωτας χάθηκε στα πλαστικά κορμιά στα εξώφυλλα των φτηνών περιοδικών και στα καλλίγραμμα κορμιά των σκιών των πρωινάδικων.
Αλλά ξαφνικά …..
Ο έρωτας και τα προβλήματά του μου μοιάζουν ασήμαντα βλέποντας ένα κόσμο που φλέγεται. Μπροστά μου ή μπροστά σας ή μπροστά μας είναι μια οικογένεια μεταναστών που στιβάζονται στα αμπάρια μικρών πλοίων για μια καλύτερη ζωή. Μπροστά μας είναι μια μητέρα ματωμένη στα σύνορα ενώ έχει αφήσει πίσω της το πτώμα του παιδιού της και προχωράει για μια καλύτερη ζωή. Μπροστά μας ένα παγκόσμιο σύστημα εκμετάλλευσης για να κερδίζουν οι λίγοι και να χάνουν οι πολλοί. Μπροστά μας καταπάτηση ελευθεριών και ελέγχου. Μπροστά μας κόσμος πεθαίνει από πείνα, από σφαίρες, από βόμβες, από ναρκωτικά, από τροχαία από από από….. Μπροστά μας στείρες ελπίδες. Μπροστά μας ανεργία–φτώχια–πόνος… ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!
Χάθηκα! Μέσα σε όλα αυτά πρέπει να ζήσουμε, να δημιουργήσουμε και να εξελιχθούμε μέσα στον ιστό των καιρών, των πολλαπλάσιων καιρών! Πώς; Δηλαδή σε ποιά βάση; Πού πρέπει να δώσουμε την προσοχή μας; Δεν ξέρω! Δηλαδή δεν έχω ιδέα. Νιώθω ανίδεος!
Συνέχεια -->
Θυμάστε τί λέγαμε για το Fan Club;
Ο Μάκης Τάκης πού ‘ναι και το πρώτο του μέλος έστειλε το δικό του κείμενο(μαζί με την παραπάνω φωτογραφία):
Σαν βόμβα έπεσε στα μελη της Siteseein κοινότητας το γεγονός ότι ο γνωστός μπλογκολόγος μπετολόγος χαλυβολόγος Κουικολόγος πουλέειολογος Jimatos μετά από την ατυχή φάρσα που έκανε στο γνωστό δημοσιογράφο Τερενς (Νες)Κουίκ, εκανε απόπειρα αυτοκτονίας!!!!!!!!!!
Τα γεγονότα γίνανε ως εξής : Χθες το βράδυ πηρε το αυτοκίνητο του και πήγε στη γέφυρα τη Χαλκίδας! Περαστικοί κατέθεσαν ότι τον είδανε να σταματά σε περίπτερο και να αγοράζει πατατάκια(προφανώς γουργούριζε η κοιλία του)!!! Ένα ζευγάρι που μπαλαμουτιαζόταν κοντά στην γέφυρα τον είδε να πέφτει!!!!
Τρια καβούρια κατέθεσαν ότι πάλεψε με τρία όστρακα , δύο σαλαμούρες, πέντε καρχαρίες, τον Μπομπ Σφουγκαράκη και τον Πάτρικ. Τελικά, μετά από ώρες βρεθηκε σε κρέβατι του νοσοκομείου του Βυθού του Μπικίνι όπου θα κατσει 32 μερες, 8 ώρες, 25 λεπτά και 28 δευτερόλεπτα!!!! Ο γιατρός Τζών Κουτσομούρας δηλωσε ότι η κατασταση του ασθενούς είναι σταθερη και ότι είναι σε (fish)σιολογικά επίπεδα. Έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι μόλις βγεί από το νοσοκομείο θα σταματήσει την καριέρα του στο δημοφιλές site και θα ανοίξει ψαροταβέρνα.
ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΨΑΡΩΝΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!!!!
Makis Takis
Συνέχεια -->
Είπαμε ο… Jimbo κι εγώ που είμαστε τα αφεντικά και οι καπετάνιοι, ότι ήρθε η ώρα να δημιουργήσουμε τη δική μας κοινότητα. Ένα fan club κι ένα club sandwich.
Όσοι θέλετε να γίνετε μέλη -σοβαρά μιλάμε- στείλτε το mail σας και το ψευδώνυμό σας στη διεύθυνση siteseein.blog@gmail.com.
Τα ονόματα των μελών θ’ αναγράφονται σε μια γωνιά του υπέρτατου blog μας.
Τα μέλη θα μπορούν να στέλνουν κείμενά τους τα οποία θα δημοσιεύουμε κάθε βδομάδα. Τα θέματα των κειμένων πρέπει να ανήκουν στις κατηγορίες που αναγράφονται στη δεξιά μεριά της σελίδας.
Όσοι είστε γραφιάδες και γιαρμάδες, στείλτε! Όσο για τις εγγραφές; Ε αυτές άρχισαν ήδη!
Συνέχεια -->
8. February 2009
3 Σχόλια