Siteseein.gr Blog

Εξαιρετική παρουσίαση-ομίλια του Γιάννη Λάριου (Παρατηρητήριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας) περί των Social Media, internet, web 2.0.

Μέσα από παραδείγματα που συμβαίνουν ή έχουν συμβεί μιλάει για τις αλλαγές που φέρνει το διαδίκτυο στην ζωή μας. Το πώς αλλάζει τις έννοιες του management, marketing, της δημοκρατίας κτλ.

15+ λεπτά συμπυκνωμένης γνώσης και τροφής για σκέψη. 

Θα τον βρείτε και στο twitter εδώ.

Μια πολύ καλή παρουσίαση για την οικονομική-χρηματοπιστωτική κρίση των ημερών μας. [via]

Όταν πριν περίπου 1,5 χρόνο είχα δει το πρώτο Zeitgeist είχα εκπλαγεί. Όχι γιατί αυτά που έλεγε δεν τα είχα ξανακούσει από δω κι από εκεί. Γιατί επιτέλους βρέθηκε κάποιος να εκθέσει με όσο το δυνατόν καλύτερα επιχειρήματα και πολύ δομημένο λόγο τα τρία θέματα με τα οποία ασχολείται:

• Την απάτη του Χριστιανισμού και των θρησκειών
• Την 11η Σεπτεμβρίου και
• Την απάτη του οικονομικού μας συστήματος

Την προηγούμενη βδομάδα θέλοντας να δω και το δεύτερο μέρος ξαναείδα και το πρώτο.

Το Zeitgeist Addendum όπως λέγεται το δεύτερο μέρος καταφέρνει να είναι πολύ επίκαιρο. Μιλάει για το πώς η Κεντρική τράπεζα είναι φτιαγμένη έτσι ώστε μαζί με την βοήθεια των τραπεζών το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν χρέος. 

Δεν χρειάζεται κανείς να είναι οικονομολόγος ή να έχει εξειδικευμένες γνώσεις για να καταλάβει το πώς δημιουργείται το χρήμα. Στην ουσία κάθε δολλάριο φτιάχνεται με πολιτική απόφαση και όχι με τον παλιό τρόπο που έλεγε ότι πρέπει ένα κράτος να έχει την αντιστοιχη αξία σε χρυσό.

Το χρήμα πλέον δημιουργείται απλά από “thin air” όπως λέγεται και μέσα στο Zeitgeist. 

Δεν έχει νοήμα να προσπαθήσω να το εξηγήσω γραπτά εδώ. Όποιος θέλει μπορεί να το δει και να καταλάβει ότι η μεγαλύτερη απάτη της εποχής μας είναι το τραπεζικό σύστημα (και οι θρησκείες φυσικά). Είναι με τέτοιο τρόπο δημιουργημένο ώστε ανά πάσα στιγμή όλα τα διαθέσιμα χρήματα να είναι λιγότερα από το συνολικό χρέος!

Όποιος θέλει μπορεί να το κατεβάσει να το δει (κυκλοφορεί σε torrent νόμιμα) ή μπορεί να το δει σε Google Video ή στο επίσημο site.

Hello-hello, geia xara dan…

Grafw sta ellinika me ksenous xaraktires asxetws an auto einai spasarxidiko. Dioti eimai se ena internet Gaife stin Kalloni(nits nits) tis Lesvou kai to “alt kai shift” de douleuei(douleuei mono to “alt tis ei” edw pera pou ‘mai) ki etsi mou ‘xoun spasei kai ta dika mou(arxidia). Gia to logo touto, opote o Jimbo o administrator kai megas arxistratigos boresei, as kanei to kapsoni na grapsei ti malaperda auti sta ellinika ki an de varietai as kotsarei kai kamia fwtografia na exoume meta.

Eite einai sta ellinika eite sta evraika eite sta aramaika, i orgi ekfrazetai to idio! De xreiazetai glwssa -na poume- gia na ekfrastei i orgi! Ki oute “vgazeis glwssa” opote ekfrazeis orgi! Pollakis orgi vgainei kai potiria ksexeilizoun otan mia katastasi ftanei sto aproxwrito! Me ta sylallitiria -twn opoiwn i fimi(kai makari i ektasi) exei perasei tin pyli tou stratopedou sto opoio o grafwn krateitai- borei na xwrisei i ira apo to staxy! Prepei i orgi na metousiwthei se afypnisi! Se laiki syneidisi. An kai i proswpiki mou idiosygrasia de mou exei ws twra epitrepsei na symporeutw se diadilwseis me allous aganaktismenous sympolites i symfoitites, pistevw oti einai wra na katevoume oloi stous dromous kai eirinika na diekdikisoume to dikaiwma stin pragmatiki eleutheria! Den paei allo. Diafthora, anergia, pseudometarrythmiseis, prokliseis apo pleuras tis eksousias(vlepe Vatopedi): synexis o empaigmos kata twn politwn.

Den exw xrono kai oreksi na sxoliasw tin poiotita twn stelexwn twn swmatwn asfaleias. Allwste de xreiazetai. Ksereis kai kserw oti gia na gineis astynomos, troxonomos, matatzis i skatatzis i karavanas prepei to DNA sou na einai pio kouvari ap’ oso einai. Opwsdipote auto den einai apolyto, alla opwsdipote isxyei gia to malaka pou oplise kai pyrodotise kata tou Aleksi!

Pisw apo ton Alexi kryvontai oi lekseis… Den exw logia na sxoliasw auto pou ‘gine ki oute xwro sto kefali mou na to xwresw! Ti skata… An i kyvernisi auti exei euthiksia den prepei na paraitisei aplws ton ypourgo eswterikwn: prepei i idia na paraitithei. Twra!

Giati den yparxei ximeia metaksy politwn kai kyvernwntwn! Den paei allo ek twn pragmatwn! Den exei noima na parameinoun! As afisoume ta prwtokolla kai to syntagma ki as fygoun opws irthan!

‘S’ to diaolo…

Σχετικά με την μεγαλύτερη επιχείρηση στην Ελλάδα, την εκκλησία, και τα όσα γίνονται με τις αγοραπωλησίες με την Μονή Βατοπεδίου: 

Αυτά που είχα εδώ γράψει για το Άγιο Όρος είναι αρκετά.

Χθες ήμασταν στο Γκάζι. Κάτσαμε στο Dirty Ginger (άσχετο αλλά έχει πολύ ωραίο mojito) και μετά είπαμε να κάνουμε μια βόλτα.

Πάμε να πάρουμε και ένα σουβλάκι από τον Κάνδαυλο και καθόμαστε απέναντι να φάμε. Και εκείνη την ώρα έρχονται δύο τύποι της δημοτικής αστυνομίας και ξεκινάνε να κόβουν κλήσεις στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα εκεί. 

Καλά έκαναν δεν λέω, άλλωστε ο ένας είχε παρκάρει ακριβώς κάτω από το απαγορευτικό.

Ο “ρατσισμός” όμως είναι ότι ενώ στην σειρά ήταν αυτοκίνητο-2 μηχανές-αυτοκίνητο-μηχανάκι έγραψαν μόνο τα δύο αυτοκίνητα και όχι και τις 3 μηχανές. Με ποιο κριτήριο; Το αυτοκινητο ενοχλεί περισσότερο;

Μήπως η μηχανή είναι αόρατη; Δηλαδή περισσότερο ενοχλούν τα 2 παρκαρισμένα αυτοκίνητα εκεί παρά οι 20-30 μηχανές που είναι ΠΑΝΩ στον πεζόδρομο;

Έρχεται ο 20χρονος γιος σου από την Αυστραλία στην Ελλάδα για διακοπές και μερικοί Ελληνάρες μπράβοι του ρίχνουν τόσο ξύλο ικανό για να μπορέσεις να έρθεις να τον δεις “εν ζωεί” αλλά κλινικά νεκρό.

Και αφού έρχεσαι αντί να μας κατεβάσεις τις χριστοπαναγίες που αξίζουμε, λες τα καλύτερα λόγια για την Ελλάδα και λες ότι το περιστατικό δεν μπορεί να χαρακτηρίσει την Ελλάδα αφού είναι μεμονωμένο.

Και σα να μην μας φτάνουν όλα αυτά, κάνεις και τον γιο σου δωρητή οργάνων στον ελληνικό Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων!

Όπως σωστά είπε κάποιος πολύ πιο σοφός από μένα, ο πολιτισμός του ανθρώπου φαίνεται στην δύσκολη στιγμή. Βάλτε στην θέση του παραπάνω πατέρα έναν Έλληνα και θα το διαπιστώσετε.

Αυτός είναι πολιτισμός.

Γράφει το νέο μέλος του Fan Club, Vasia:

Ανήκω στο κομμάτι της γενιάς μου που μεγάλωσε με επαναλήψεις των Δύο Ξένων και στα κοριτσάκια που ήταν ερωτευμένα με τον κύριο Μαρκορά. Ανήκω στους ανθρώπους που έτρεχαν να τον δουν στο θέατρο. Ανήκω σε αυτούς που στις 4/6 παρακολούθησαν κάθε είδους εκπομπή που ασχολήθηκε με το θάνατο του Νίκου Σεργιανόπουλου. Σε αυτούς που δάκρυζαν κάθε μισή ώρα και το συζητούσαν μέχρι πριν μια εβδομάδα. Σε αυτούς που έγιναν μέλη σε ανάλογα γκρουπ του facebook. Σχεδόν δύο μήνες μετά, νομίζω ήρθε η ώρα να αναρωτηθώ γιατί τελικά το τέλος του συγκεκριμένου ανθρώπου απασχόλησε τόσο τον τύπο, αλλά κυρίως γιατί απασχόλησε τόσο πολύ το κοινό (του).

Ο Νίκος Σεργιανόπουλος γεννήθηκε στη Δράμα. Αποφοίτησε από το ΚΘΒΕ και αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της πειραματικής σκηνής του. Πρωταγωνίστησε σε πολλά θεατρικά έργα του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου και έγινε γνωστός μέσα από τις επιτυχίες του στην ιδιωτική τηλεόραση. Και αυτά είναι όλα όσα θα ήθελε -και μεταξύ μας όσα θα έπρεπε- να γνωρίζουμε γι΄αυτόν. Το ότι επέλεξε να εκθέτει τον εαυτό του όντας ηθοποιός δεν θα έπρεπε να επιτρέπει σε κανέναν να ασχολείται με τη ζωή του έξω από τη δουλειά του. Και αυτό φυσικά ισχύει για κάθε δημόσιο πρόσωπο (όταν η δημοσιότητα είναι αναγκαίο κακό της δουλειάς του κι όχι αυτοσκοπός). Στην ερώτηση “γιατί ο τύπος ασχολήθηκε τόσο μαζί του;” η απάντηση είναι παραπάνω από δεδομένη. “Γιατί πουλάει! ” Δεν υπάρχουν όρια στο τί ξεπουλιέται όμως και στο τί όχι; Πόσοι ήταν αυτοί που στήριξαν ολόκληρες τηλεοπτικές ώρες πάνω στο θάνατο του και στην ιδιωτική ζωή του;Πόσοι δήθεν επιστήμονες τον εξευτέλισαν και δήθεν φίλοι του αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν λίγο τις περιστάσεις για 5 λεπτά δημοσιότητας; Κι αν τελικά τόσο χαμηλό είναι το επίπεδο της ελληνικής τηλεόρασης, διαπιστώνω ότι εξίσου χαμηλό είναι και το ηθικό επίπεδο των ανθρώπων που την τρέφουν και τρέφονται από αυτή.

Και τελικά αυτοί αναγκάζουν εμάς να τα δούμε ή εμείς αναγκάζουμε αυτούς να τα δείξουν; Στην περίπτωση του Σεργιανόπουλου τα πράγματα είναι σχετικά απλά όταν εξετάζουμε τη στάση του τύπου αλλά πολύ πιο σύνθετα από την πλευρά του κόσμου. Χιλιάδες άνθρωποι που θρηνούν έναν ηθοποιό μέσω facebook, που φτιάχνουν βιντεάκια γι αυτόν στο youtube, που αφήνουν ποιήματα και λουλούδια στην πόρτα του. Η πρώτη εξήγηση είναι ότι ήταν πολύ αγαπητός. Αυτό δεν φτάνει. Πιο πέρα, η δύναμη της τηλεόρασης που φέρνει έναν άνθρωπο μέσα σε κάθε σπίτι και τον κάνει εν μέρει μέλος τού, είναι αυτή που προκάλεσε τέτοιο κύμα θρήνου για έναν ουσιαστικά άγνωστο άνθρωπο. Μάλλον ούτε αυτό φτάνει. Η υπόθεση Σεργιανόπουλου έχει κάτι παραπάνω. Είναι μια σκληρή δολοφονία ενός ηθοποιού που ήταν γνωστό ότι βασανιζόταν από τα πάθη του. Είναι ο χαμός ενός αγαπητού προσώπου του οποίου όλοι (δυστυχώς) γνώριζαν τις αδυναμίες του. Ενώ η ζωή του είχε σχολιαστεί και κατακριθεί σκληρά. το τέλος του τον μετέτρεψε σε θύμα αυτόματα και ο Νίκος Σεργιανόπουλος πέρασε από την απομυθοποίηση, στην πλήρη μυθοποίηση μέσα σ ένα πρωινό. Έγινε ένας αδύναμος ήρωας. Πρωταγωνιστής στη φαντασία του καθενός που πλάθει τη δική του εκδοχή για το έγκλημα. Αυτό που όλοι φοβόμαστε ότι μπορεί να μας συμβεί, αυτό στο οποίο μπορεί να μετατραπούμε. Σε ευάλωτα πλάσματα με “μαχαίρια” να μας απειλούν.

Στην εποχή μας η πραγματική ταύτιση δεν γίνεται με το τέλειο, το αστραφτερό. Γίνεται με το παράξενο, το επικίνδυνο, με το παράδειγμα προς αποφυγήν. Ξαφνικά θυμάμαι ένα άλλο τέλος, λίγους μήνες πριν, αμερικάνικο….Ο Heath Ledger έφυγε από υπερβολική δόση χαπιών τον περασμένο Γενάρη και τον Ιούνιο κάποιος μαχαίρωσε το Νίκο Σεργιανόπουλο. Ίσως αποτελούν θύματα του εαυτού τους, της δουλειάς τους, της αφόρητης έκθεσής τους στον κόσμο, της τύχης… Σίγουρα πάντως αποτελούν τους φόβους που υπάρχουν σε κάθε μυαλό. Δεν θα τους θυμάται κανείς για πάντα, δεν θα τους θυμάμαι ούτε εγώ, είναι βέβαιο.. Αλλά αυτή τη στιγμή, βλέποντας το Joker και το Μαρκορά (ακόμη κι αν απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους) σκέφτομαι ακριβώς το ίδιο κι ήθελα να το πω Κρίμα. Κρίμα για το τέλος τους, κρίμα για αυτούς που μίλησαν μετά από αυτό……

Κανονικά αυτό έπρεπε να το γράφει ο tsitas. Αλλά ο τσίτας ασχολείται με @ρχίδι@. Δυστυχώς βαριέται γιατί ομολογώ ότι ο χθεσινός του μονόλογος για τις μηχανές, τους γ@μημένουν μαλάκες που τις παρκάρουν πάνω στην πλατεία, την αστυνομία, τον δήμο κτλ ήταν πραγματικά απολαυστικός!

Για τις μηχανές και τα μηχανάκια τα έχω ξαναπεί. Οι περισσότεροι έχουν τραγική συμπεριφορά και παιδεία όπως άλλωστε και η πλειοψηφία των Ελλήνων οδηγών. Γιατί μάλλον νομίζουν ότι η πλατεία στο Γκάζι φτιάχτηκε για να παρκάρουν τις μηχανές τους.

Tsita την επόμενη φορά που δεν θα βρίσκεις να παρκάρεις με το αυτοκίνητο, ξέρεις ε; Έχει χώρο στην πλατεία. 

Έπρεπε να κάνουμε ένα πείραμα (όχι κοινωνικό χαχα). Να πάρουμε ένα τηλέφωνο την αστυνομία, να δούμε αν και πότε θα εμφανιζόταν για να τους γράψει όλους! Όλους όμως! Αλλά ξέρετε πότε θα εμφανιζόταν; Του αγίου…

Δεν ξέρω την επόμενη φορά, αν έχουμε το κέφι που είχαμε χτες μπορεί και να το δοκιμάσουμε, τι έχουμε να χάσουμε; Και χωρίς μαύρη κουκούλα.

Η φώτο παραπάνω είναι από χθες το βράδυ έξω από το hoxton.

Γαμώ το στάνι μου- γαμώ! Συγνώμη και για το λεξιλόγιο κιόλας, δεν το κάνω επίτηδες, μου γουστάρει απλά να βρίσω εσάς, εμένα… όποιον θέλετε. Μόνο μη μου ζητήσετε το λόγο σας παρακαλώ, γιατί δε θα δεχθώ να σας δώσω καμία εξήγηση. Αυτό για την ώρα απλά αποκλείστε το! Έχω απλά έναν πολύ σημαντικό λόγο που θα σας εξηγήσω την Τρίτη που θα έρθει. Ως τότε οπλιστείτε απλά με λίγη υπομονή. Δεν έχετε παρά να περιμένετε(σα μαλάκες… χα χα χα…).

Τί καιρός είν’ αυτός ρε; Πά’ να πλύνεις τ’ αμάξι και την άλλη μέρα βρέχει… Δεν το πλένεις και μπαίνουνε οι ζέστες. Δηλαδή, τί στο διάολο, με νάιλον θα το ντύσουμε;

Με τη ζέστη θες να ποτίσεις το παρμπρίζ με νερό. Αφού έχει προηγηθεί βροχή –και τί βροχή- ψιλόβροχο, σκατόβροχο, γαμώβροχο-, έχει γεμίσει με υπολείμματα σκόνης το αμάξι. Έχει κόκκους που είναι κολλημένοι στο τζάμι. Όταν ο υαλοκαθαριστήρας σπρώχνει το νερό, σπρώχνει και τη σκόνη και αφήνει σημάδια.

Είναι πολύ μεγάλο το πρόβλημα. Έχει φτάσει στο απροχώρητο. Κι αν έχεις γκαράζ πάλι μαλακία είναι ρε παιδιά, γιατί η βροχή έχει κάνει ήδη το κακό… Αν είναι παρκαρισμένο έξω και βρέξει, τότε τί γίνεται, δε βρέχεται;

Πληρώνεις γύρω στα δέκα ευρώ –ούτε που θυμάμαι και πόσο πάει η τιμή, έτσι κι αλλιώς το πλένω μόνος μου- και την άλλη μέρα –μπαμ- γίνεται η τραγωδία. Είναι απίστευτο. Είναι απίστευτο… Είναι απίστευτο γιατί όχι μόνο σε βάζει στη διαδικασία να μετανιώνεις(και ναι ρε φίλε, να μετανιώνεις) που έπλυνες το αμάξι, αλλά να απογοητεύεσαι κιόλας! Να απογοητεύεσαι κιόλας! Δεν είναι δυνατό να σχολάς από τις υποχρεώσεις σου και –παπ- εκείνην την ώρα να βρέχει.

Δεν είναι δυνατό να σχολάς από τις υποχρεώσεις σου και –παπ- εκείνην την ώρα να βρέχει.

Δεν είναι δυνατό να φλιτς μπλεμ πρεντζφ.

Έχει Πακιστανούς στο πρατήριο βενζίνης όπου πάω. Που κάνουν καλά τη δουλειά τους. Πας στον αντιπρόσωπο ή σ’ εκείνον που διάβασε την αγγελία για να πουλήσεις το αυτοκίνητο και το περνάνε από ακτινογραφίες. Αν έχει την ελάχιστη γρατσουνιά σ’ αφαιρούνε κι από εκατό ευρώ. Γίνεσαι λοιπόν προσεκτικός με τις γρατσουνιές. Κι ένας Πακιστανός την περασμένη φορά που πήγα το αμάξι για πλύσιμο, τί είδε την ώρα που έκανε τον Ντάνιελ Σαν πάνω στ’ αμάξί; Μια κουτσουλιά από ένα περιστέρι. Στο καπό. Συγκέντρωσε την προσοχή του πάνω της γιατί ήτανε πεισματάρα και δεν ήθελε να φύγει.

Βρωμόκαιρος ρε παιδί μου. Βρέχει και βρέχει και κουτσουλιές. Έχουμε… έχουμε γεμίσει στα χεζοβολιά και στη συννεφιά πού όποτε θέλει βγαίνει κι όποτε θέλει μπαίνει. Κάποιοι(που θα αποφύγω να κατονομάσω) έχουν καταστρέψει τον καιρό κι έχουν γυρίσει το σύμπαν από την ανάποδη. Ένα χαλάζι μένει νά ‘ρθει και να μας ξυπνήσει και τότε να τους δούμε όλους εκείνους που παριστάνουν τους δήθεν και (πάνω απ’ όλα;) τους «δεν». Η εποχή μας δε σηκώνει ούτε κουτσαβόμαγκες που παίζουν με τον καιρό, ούτε όμως ζωόφιλους και γαιολάτρες δήθεν κουλτουριάρηδες που έχουν βάλει σκοπό να τα διαλύσουνε όλα.

Jimbo, άμα προλάβεις φτιάξε το ποστ αυτό. Κέντραρε τη φωτογραφία και δώσ’ του πλήρη στοίχιση α λα τζενοβέζε.