Άλλη μία εξαιρετική παραλία στο Πήλιο μετά την Φακίστρα. Η παραλία ονομάζεται Μυλοπόταμος και είναι από τις πιο γνωστές παραλίες του Πηλίου. Σε αντίθεση με την Φακίστρα, ο Μυλοπόταμος είναι οργανωμένη παραλία με ξαπλώστρες, ομπρέλες κτλ, έχει δύο καφέ (ένα όπως κατεβαίνεις και ένα στην παραλία) και μία πολύ καλή ψαροταβέρνα. Το δεύτερο “κομμάτι” είναι λίγο πιο χαλαρό ανάλογα το τι θες.
Και φυσικά χωρίς τον ελληνικό στρατό και το τιμημένο τάγμα μηχανικού δεν θα ήταν δυνατό να φτάσω στην παραλία. Τιμή και δόξα στον (γνωστό-άγνωστο) στρατιώτη Jimato:
Εξαιρετική παραλία στο Πήλιο (από την μεριά του Αιγαίου). Σου βγαίνει λίγο η πίστη να ανεβοκατέβεις την πλαγιά για να φτάσεις στην παραλία αλλά στο τέλος σε ανταμοίβει. Να πάτε αλλά να πάρετε μαζί σας ομπρέλα, νερά και κάτι φαγώσιμο γιατί δεν υπάρχει φυσικά τίποτα εκεί. Για όποιον έχει πάει Αμοργό θυμίζει πολύ την παραλία της Αγ. Άννας.
Είχαμε και ένα απρόπτο την Δευτέρα το βράδυ. Φτάνουμε στο Sketch για ποτό και βλέπω αυτό και μένω:
και πριν προλάβω να πάρω δεύτερη ανάσα άλλη μία λίγο διαφορετική Aston Martin:
Όπως μας είπαν οι υπεύθυνοι του μαγαζιού, είχε private party για το νέο James Bond – Quantum of Solace. Αν δεν πονέσατε ήδη δείτε μερικές ακόμα φωτογραφίες για το τι έκαναν στην Aston Martin:
Πήγαμε, ψωνίσαμε ένα Macbook (πήραμε δώρο και ένα iPod Nano Product Red), είδαμε το Emirates και γυρίσαμε. Στο ενδιάμεσο κάναμε και άλλα ενδιαφέροντα πράγματα.
Ορίστε μια ιδέα:
Φοβερά γλυκά και φοβερός cappuccino στο Notting Hill:
Niketown rulezzz!
Ενδιαφέρον κτίριο δίπλα στην London Bridge!
London Bridge:
Έκθεση comics έξω από κάτι γραφεία στην London Bridge με τον φοβερό Ultraman!!!
Αλλαγή βάρδιας. Γύρισε ο Tsitas από Βερολίνο και φεύγω εγώ το βράδυ για Λονδίνο. Θα τα λέμε από εκεί μέχρι την Τρίτη αφού θα έχω πρόσβαση σε έναν iMac στο σπίτι που θα μας φιλοξενήσει… αν δεν τσιμπήσω τελικά το νέο MacBook.
Ωραίο το διήμερο στην Μύκονο! Μείναμε εδώ. Είναι λίγο έξω από την Χώρα. Προτείνεται ανεπιφύλακτα αρκεί να έχετε αυτοκίνητο.
Τώρα για παραλίες και τέτοια δεν προτείνω τίποτα καινούριο: Ψαρρού, Ελιά, Paradise, Super Paradise και Πάνορμος(όχι οργανωμένη).
Για φαγητό στην χώρα να φάτε οπωσδήποτε στο μεξικάνικο Appaloosa. Τα περισσότερα πιάτα αξίζουν αλλά να δοκιμάσετε οπωσδήποτε Burritos κοτόπουλο! Θεϊκά!
Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να πω μετά από τις πρώτες 3 βδομάδες βασικής εκπαίδευσης στο πολεμικό ναυτικό. Πάρα πολλά πραγματικά. Αλλά επειδή βαριέμαι θα τα πω συνοπτικά. Απλά να πω πως επιμένω στις αρχικές πεποιθήσεις μου, οτι είναι για τον πέο καβάλα ο στρατός, αν και το ναυτικό είναι πολύ πιο πολιτισμένο σώμα από το πεζικό. Είναι ΣΙΓΟΥΡΑ οτι πιο ανούσιο υπάρχει στην Ελλάδα.
Ο σκοπός της υποχρεωτικής στράτευσης στην Ελλάδα είναι καθαρά οικονομικός και εξηγούμαι.
Συντηρεί τοπικές κοινωνίες με το εισόδημα των φαντάρων, συντηρεί τα απαρχαιωμένα στρατόπεδα μη πιάσουν ακόμα περισσότερη μούχλα και τέλος δικαιολογεί το μισθό των ανωτέρων, από αξιωματικούς, ναυάρχους μέχρι απλούς καραβανάδες.
ΚΑΜΙΑ άλλη χρησιμότητα. Δε μαθαίνεις τίποτα! Το μόνο που μαθαίνεις είναι να ζεις μές την μπίχλα. Ομολογώ πως τώρα πάω άνετα και ελεύθερο camping, πιο καθαρά θα ναι…
Τέλος να πω πως όποιος νομίζει οτι ο στρατός είναι διακοπές είναι μπετόβλακας. Ισως στο ναυτικό να είναι “διακοπές” αλλά και πάλι όποιος μπαίνει μέσα και γουστάρει και το βλέπει χύμα, χαβαλέ και τα ρέστα μάλλον εθελοτυφλεί και ωραιοποιεί μία σάπια κατάσταση για να νιώσει καλύτερα ή απλά δεν έχει ουσιαστικά ζωή πέραν του στρατοπέδου ,δηλαδή αποτυχημένος και βρίσκει τον στρατό σαν μια ευκαιρία να κάνει κάτι, όταν λέμε κάτι εννοούμε καφέ στο κψμ και λιώσιμο μέχρι ολοσχερούς καψίματος εγκεφαλικών κυττάρων με μουσική υπόκρουση βαριών λαϊκών ασμάτων και να γνωρίσει άτομα για παρέα επειδή έξω ίσως τρώει άκυρο.
Και τέλος όποιος λέει οτι αν μη τι άλλο ο στρατός μας προσέχει να πω πως επί 3 ημέρες πήγαινα στο θεραπευτήριο επειδή είχα συνάχι και βήχα και τους έλεγα δεν είμαι καλά αλλά εκείνοι το μόνο που κάνανε ήταν να μου βάζουν ένα θερμόμετρο στην βρωμερή μασχάλη μου (μας είχαν κατασχέσει τα αποσμητικά) και να μου λένε πως χωρίς πυρετό είσαι περδίκι.
Πάρε τώρα την σπαστική βρογχίτιδα να γουστάρεις… Οπότε συνοψίζοντας μιλάμε για βιασμό και στέρηση ελευθερίας καθώς και προσωπικής ζωής, σαν τον Βελουχιώτη μιλάω, οπότε ειλικρινά πρέπει όσοι περνάνε το λούκι αυτό να χαλαρώσουν και να το απολαύσουν! Εγώ ακόμα δεν έχω χαλαρώσει αλλά που θα πάει…
Πάρτε και μία φώτο με τον γκομενό μου τον τζιμάτο! Να σαι καλά αδερφέ! Ηρθες στο επισκεπτήριο και μου ανέβασες το κέφι και άλλα πολλά! χο χο χο!
10. June 2009
1 Σχόλιο