Αυτόν τον δίσκο, διόρθωση ΔΙΣΚΑΡΑ, τον περίμενα με τις καλύτερες των προσδοκιών. Δεν έπεσα καθόλου έξω. Είναι τρομερός και σίγουρα θα ναι το mainstream breakthrough των Mastodon.
Είναι πολύ πιο μελωδικός ,πιο ροκ σίγουρα, πιο πειραματικός από όλα τα προηγούμενα cd τους και ίσως το καλύτερό τους, ίσως….ο χρόνος θα το δείξει αυτό.
Μερικοί μαλακες θα πουν οτι ξεπουληθήκανε και λοιπές παπαριές. Εγω λέω και εμένα να ακούτε χο χο χο ,οτι οι Μαστόδοντες ωριμάζουν και μεγαλουργούν, τα κολλητικά riff είναι δω, τα ψυχεδελικά και μακρόσυρτα σόλο είναι δω μαζί με μία prog εντελώς νοοτροπία και τα μεταλλικά ξεσπάσματα είναι επίσης εδώ. Λίγα μεν ΑΨΟΓΑ δε.
Τα φωνητικά κατά την δικη μου άποψη είναι πολύ καλύτερα από ποτέ, εκφραστικά και όσο πρέπει μελωδικά. Οι φωνητικές μελωδίες απλά σου κολλάνε στο μυαλό όπως το σκατό στην πάνα και δε φεύγουν με τίποτα!
Η παραγωγή δυνατή και πιο καθαρή απ’οτι μας έχουν συνηθίσει και πλέον τα κομμάτια έχουν πολύ “δουλειά” από πίσω, πλήκτρα και δε συμμαζεύεται, κιθάρες ακουστικές και γενικότερα έναν ήχο εμπλουτισμένο με μέταλλα και ιχνοστοιχεία για γερούς μεταλλοροκάδες.
Εύγε ρε πούστη μου, εύγε. Τίποτε άλλο.
No escape, binding spirits
No escape, trapped in time and space
March 26th, 2009 at 1:02 pm
Δισκάρα, αυτό το Czar απλά δεν υπάρχει. Πολύ μεγάλη μπάντα, νομίζω πως μπαίνει πλέον στο πάνθεον. Ρισπέκτ!