Ο εκτελεστής ελληνιστί είναι μία κλασική εντιχοιζόμενη hollywoodianη περιπέτεια με οτι αυτό συνεπάγεται. Από τις καλές όμως, ακριβή και στιλάτη αλλά όχι ανεγκέφαλη. Απευθύνεται και σε ενήλικο και ώριμο κοινό που δε πάει απλά να δει εκρήξεις και πιστολίδι.
Σε αυτό βοηθάει και το πολύ καλό πολιτικοποιημένο σενάριο που κρύβει πολλά κυβερνητικά τερτίπια και παιχνίδια εξουσίας με απώτερο σκοπό το κέρδος εις βάρος ανθρωπίνων, δηλαδή αναλώσιμων, ζωών.
Ο Μαρκ Γουόλμπεργκ αναδεικνύεται αστεράκι και αυτό τον καιρό βρίσκεται σε φόρμα συμμετέχοντας σε πολύ καλές ταινίες και όχι μόνο επειδή είναι γυμνασμένος αλλά επειδή είναι πολύ καλός ηθοποιός.
Ο Μαρκ, στην ταινία Μπόμπ αλλά όχι μάστορας, είναι ένας απόστρατος ελεύθερος σκοπευτής του αμερικανικού πεζικού. United States Marine, δηλαδή γαμιάς ορθά κοφτά! Η ιστορία μας αρχίζει όταν καλείται να υπηρετήσει την πολυαγαπημένη του πατρίδα μία τελευταία φορά χωρίς όμως να υπολογίζει τον ξενοδόχο Ντάνι- i am too old for that shit- Γκλόβερ.
Προδομένος από όλο τον κόσμο, προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του και σαν ένας σύγχρονος σερίφης να ξεσκατίσει τους δρόμους από τους παρανόμους. Εδώ είναι και το σημείο που κάνει ίσως την ταινία να υστερεί λίγο, καθότι όλα είναι μαύρα στην αρχή αλλά ροζούλια στο τέλος.
Βέβαια τι περίμενες….αλλά δε πειράζει, δε βαριέσαι σε καμία στιγμή της ταινίας και δε βλαστημάς που έσκασες 8 ευρίνια, κάθε άλλο. Είναι μία περιπέτεια που σέβεται τον θεατή και αξίζει να τη δεί κανείς όχι μόνο για τα εφέ και την απίθανη σκηνοθεσία αλλά και για τα μηνύματα που περνάει.
Μακάρι οι hollywoodianες περιπέτειες που βγαίνουν σωρηδόν, όπως οι ελληνικές βιντεοταινίες με τον Ψάλτη στα 80′ς, να ήταν τόσο καλογυρισμένες και “ρεαλιστικές” όσο αυτή. Μακάρι να είχαν αυτό το απαιτούμενο βάθος και να μην αναλώνονταν στα ψηφιακά εφέ και τις άσκοπες εκρήξεις.
Το μουσικό κομμάτι να σημειώσω πως είναι τυπικό χωρίς κάτι το συνταρακτικό, απλά υπάρχει.
Leave a Reply